Deze is voor de moeder van R.

kast before foto 1foto 3

 

Beste moeder van R.,

Het is gelukt! Meer dan een jaar stonden de onderdelen van de kast in onze woonkamer, in afwachting van restauratie en assemblage, nu is ie dan eindelijk voltooid. Met led-lampjes van Ikea omdat de oude fittingen niet langer bruikbaar waren. Nu ik er zo over nadenk, die lampjes zijn typerend. De kast is niet gerestaureerd volgens antiquairs normen, maar volgens de mijne. En ik denk dat uw dochter R. er wel tevreden over zou zijn.

Ik kwam u en de kastonderdelen voor het eerst tegen in een mij onbekende kringloopwinkel. Het komt zelden voor dat ik zo’n zaak niet ken in Amsterdam, en ik wilde meteen naar binnen lopen, toen mijn oog op een rouwadvertentie viel. De reden dat de winkel gesloten was. Precies op die dag werd R. begraven en ik meende te weten om wie het ging. R. was de ex van een kennis van vroeger, en ik had haar jaren later weer ontmoet toen mijn oudste en haar zoontje samen speelden. Ik had haar zeker tien jaar of langer niet meer gezien – en nu kwam ik bij toeval haar overlijdensbericht tegen?

Een week later ging ik terug en zag u staan. Een kleine vrouw met grijs haar. U maakte zo’n geslagen indruk, ik durfde niet eens te vragen of u familie was van de vrouw van de advertentie. Stel dat u ging huilen waar al die klanten bij waren. De week daarop bracht ik wat spullen naar uw winkel, en die dag had ik wel de moed om te vragen wie u was . U bleek inderdaad de moeder van R. Vanuit mijn ooghoek zag ik de onderdelen van de kast liggen.

Het hele weekend dacht ik aan de kast, ik praatte er zelfs met mijn verjaarsbezoek over. Tegen de zin van mijn man in (hij moest a. helpen sjouwen en b. de onderdelen in huis tolereren die echt behoorlijk in de weg stonden), kocht ik de kast van u, voor 35 euro. Uw kleinzoon bleek zich ons ook nog te herinneren en weer een week later vertelde u me pas dat de kast van uw dochter was geweest. Hij kwam uit Parijs, maar uw dochter was door haar ziekte nooit aan restauratie toe gekomen. U vond het geloof ik wel leuk dat ik ‘m nu in mijn bezit had en vroeg of ik een fotootje wilde brengen als de kast klaar was.

Toen wist ik dat ik de klus moest afmaken, voor haar, voor u, voor mezelf. Het zou te akelig zijn als ik op een dag de onderdelen bij het grof vuil zou moeten zetten omdat ik het erbij had laten zitten. Ik opende zelfs een Tumblr-pagina voor de kast en plaatste elke dag een foto van mijn vorderingen, maar daar kwam natuurlijk snel de klad in.

Vorig weekend was de kast dan eindelijk klaar. Ik hoop echt dat u deze brief leest, moeder van R., want toen ik laatst langs de winkel fietste, zag ik een vreemde achter de toonbank staan. Ik wil u dolgraag het resultaat laten zien en laten weten dat iedereen, inclusief mijn weerbarstige echtgenoot, het zo’n bijzondere kast vindt. We weten nu allemaal waarom.

Hartelijke groeten,

Dido.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Laat een reactie achter