Toe maar, huil maar

Volgens psychiater Julie Holland, auteur van het boek Moody Bitches: The Truth About the Drugs You’re Taking, the Sleep You’re Missing, the Sex You’re Not Having, and What’s Really Making You Crazy, zijn vrouwen buiig. En dat horen ze ook te zijn van nature, daardoor hebben ze hun eigen leven en dat van hun nageslacht al eeuwenlang weten te redden.

Vrouwen zijn emotioneel: soms humeurig, soms angstig, maar niet gelijkmatig of vlak. Deze tijd echter heeft gelijkmatigheid tot norm verheven, we moeten juist alles op alles zettten om ons elke dag hetzelfde te voelen en hetzelfde te functioneren – ik zou bijna zeggen als een man. Het gevolg is, en nu vat ik haar betoog even heel kort samen, dat vrouwen veel te snel en te gemakkelijk anti-depressiva voorgeschreven krijgen om al die lastige emoties mee uit te schakelen. Ongeveer twee keer zo vaak als mannen, in de Verenigde Staten althans. Daar vragen vrouwen er ook zelf om: een patiënte van Holland belde op om haar dosis pillen te laten verhogen – ze was in tranen uitgebarsten toen haar baas haar afblafte waar al haar collega’s bij waren en huilen kon ze zich niet veroorloven.

Nu weet ik niet of in Nederland ook zo kwistig met pillen wordt gestrooid, maar de gedachte achter Hollands betoog is fascinerend en ik denk voor veel vrouwen herkenbaar: welke vrouw heeft niet de neiging om te denken dat we moeten leren omgaan met al die fluctuerende gevoelens? Je mag er vooral niet aan toegeven, de mensen zouden je eens hysterisch vinden. En als dat onderdrukken makkelijker gaat met wat antidepressiva, waarom zou je die dan niet nemen?

Holland vindt: Crying isn’t just about sadness. When we are scared, or frustrated, when we see injustice, when we are deeply touched by the poignancy of humanity, we cry. And some women cry more easily than others. It doesn’t mean we’re weak or out of control.

Lees vooral haar stuk Medicating women’s feelings en je begrijpt waarom we onze tranen en angsten net zo min moeten onderdrukken als onze vrolijke of gelukzalige gevoelens. We moeten onze grilligheid omarmen, koesteren of in ieder geval gewoon accepteren en niet meegaan met de trend om het leven als een ijzeren Hein te trotseren. Toe maar, ga maar lekker een potje janken. Dat is beter voor de héle mensheid.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Laat een reactie achter